Mijn Account

Met buddy Els Viaene op bezoek bij haar Arabische familie

Interview : Deel 1: Een majestueuze kerstboom in een Arabische huiskamer

Alex van MijnGistel ging samen met buddy Els Viaene op bezoek bij haar Arabische familie in Gistel. Deze bijzondere ervaring heeft Alex neergeschreven in een 3-delig verhaal over Buddywerking en de familie Al janabi. Dit is het eerste deel van het verhaal.

Een majestueuze kerstboom in een Arabische huiskamer

Ik heb Els ontmoet op een eetfestijn ingericht door de vereniging 'De 24 uur van Snaaskerke'. Els Viaene is getrouwd met ABVV vakbondsmilitant Eric Vanraepenbusch en woonachtig te Gistel. Deze uiterst sympathieke dame lijdt aan een ernstige reumatische aandoening 'De ziekte van Bechterew' genaamd. De ziekte breidt zich progressief uit en eindigt met een volledige verstijving van de gewrichten. Een normaal leven met dagdagelijkse arbeid was voor Els onmogelijk gebleken. Zich inzetten als vrijwilligster om maatschappelijk van nut te kunnen zijn, bleek een haalbaar alternatief.

Op het einde van de zomer van 2017 start het OCMW van Gistel een nieuw project op rond de Buddywerking. Deze werkgroep die oorspronkelijk is ontstaan om de sociaal en psychisch zwakkeren in onze samenleving bij te staan, zal in de Godelievestad zijn diensten via lokale vrijwilligers aanbieden aan vluchtelingen. Onze polderstad werd toen immers geconfronteerd met heel wat nieuwkomers van vreemde origine.  Ook ganse families afkomstig uit conflictgebieden werden opgevangen.
De Gistelse Els met groot hart en solidariteitsgevoel voelde zich aangesproken en werd toen de buddy van de Iraakse familie Al janabi.

"Als buddy begeleid ik deze familie op vlak van administratie, huisvesting, tewerkstelling, opleidingsprogramma’s, zelfs onderwijs van de kinderen en ook vrijetijdsbesteding. De Iraakse moeder Sumjah is nochtans hoogopgeleid, maar de taal en onze complexe wetgeving maakt het voor deze mensen niet makkelijk. Het is de bedoeling deze nieuwkomers te helpen integreren in onze maatschappij met bijhorende normen, waarden, cultuur en gewoonten", verduidelijkt Els.

Die positieve ingesteldheid en bevlogenheid intrigeerde mij zodanig die avond op het Snaaskerkse eetfestijn en zo geschiedde: Ik werd enkele dagen later uitgenodigd bij de familie Al janabi in de Tempelhofstraat te Gistel.

Kerstboom in februari?

De laatste woensdagnamiddag van de maand februari sta ik aan de voordeur van het appartement. Na aanbellen komt Els opendoen en begeleidt mij naar boven. Zichtbaar geen gemakkelijke klus voor de buddy met een chronische ziekte. Drie verdiepingen hoog in een gebouw zonder lift, vandaar.

Ik kom binnen in een middelgrote leefruimte, enkele planten en fluitende vogeltjes in kooitjes vullen de ruimte. Ook een klein maar zeer verzorgd aquarium is aanwezig. Alles oogt onderhouden en gezellig. De gastvrouw met lachkuiltjes schudt mij vriendelijk de hand. Els spreekt de Iraakse moeder  aan met de naam Habibi. Ik doe hetzelfde en iedereen in de leefruimte begint te giechelen. Ik denk aan een verkeerde uitspraak van haar naam, maar de waarheid komt snel. Habibi of habiba is het Marokkaans Arabische woord voor schatje, lieveling, beste vriend of vriendin. De kinderen zingen het liedje van de Nederlandse rapper Boef "Habiba" en het spreekwoordelijke ijs is gebroken.

De oudste dochter Rusul (14 lentes jong) ontfermt zich over het allerkleinste meisje Almas (3 maanden). De twee jongens Ali en Joussif (12 en 11 jaar) spelen spelletjes op de laptop en luisteren naar muziek. Ondanks de getinte huidskleur, mama’s hoofddoek en de mooie donkere kinderogen waan ik mij in een typisch Vlaamse huiskamer. Dit gevoel wordt mede versterkt door de aanwezigheid van een majestueuze kerstboom. "Wacht eens even Alex", denk ik, "Eind februari? Kerstboom? Bij een islamitisch gezin?". Dit vraagt toch om een woordje uitleg…

"Wij kennen inderdaad de traditie van de kerstboom niet in de Arabische cultuur", verklaart moeder Sumyah. "Samir, mijn man, zag destijds dat de dennenboom op het einde van het jaar overal geplaatst werd en vond dit wel mooi. Ook de kinderen wilden er één!". "Zodoende kwam een boom in huis!", vult Els lachend aan. "Zolang de boom passend blijft in de living, wel zolang zal de boom blijven staan! Misschien wel tot volgend jaar!". Moeder en dochter Rusul liggen in een deuk. Buddy Els en ik gieren mee. Humor blijkt een krachtig verdedigingswapen te zijn en dit Iraaks gezin weet het perfect te gebruiken. Waartoe buddywerking leiden kan…

Stukje geschiedenis

Eerst en vooral, voor velen onder ons, een vergeten of ongekend stuk geschiedenis. Begin jaren '90 valt Irak zijn buurland Koeweit binnen. Oliebelangen wederzijds zorgen voor een gewapend conflict.
Saoedi-Arabië voelt zich, volgens experts onnodig, bedreigd en roept de hulp in van de Amerikanen. Amerika wil vooral zijn eigen oliebevoorrading veilig stellen en snelt ter hulp.

Via de westerse media wordt de publieke opinie bespeeld en een coalitie onder Amerikaanse leiding start 'Operation Desert Storm' and 'Desert Shield'. De destabilisatie van het Midden-Oosten is een feit. Deze ruime regio wordt de brandhaard van de wereldpolitiek genoemd. De onderlinge verhoudingen zijn zodanig gespannen dat elk klein vlammetje een nieuw conflict kan doen oplaaien. Extremisme, oorlogswreedheden, moord, armoede en mensen op de vlucht zijn het gevolg. De wapenindustrie doet intussen gouden zaken…

Volgend decennium: 9/11. Extremisten kapen enkele vliegtuigen en slaan in op The Twin Towers te New York. President George W. Bush zoekt een zondebok en viseert net als zijn vader destijds Irak als de 'Axis of Evil' en start de 'War on Terror'.

Het doel van de Amerikanen is het (opnieuw) ten val brengen van het regime van Sadam Hoessein, dat de Iraakse bevolking zou onderdrukken, het internationale terrorisme zou ondersteunen en massavernietigingswapens zou hebben ontwikkeld of bezitten en hebben ingezet. Tot op heden zijn dergelijke wapens niet gevonden, noch is er een verband met Al Qaida aangetoond…

De daarop volgende wrede burgeroorlog (2003) tussen Sjiieten en Soennieten, twee strekkingen binnen de islam, is het gevolg.

Hoe de familie de burgeroorlog overleefde en in België terechtkwam lees je volgende week maandag (18/03) in het tweede deel: "Als vluchteling ben je tegelijkertijd niks én héél veel waard".

Reacties (0)

Er zijn nog geen reacties op dit nieuwsbericht gevonden. Wees de eerste!

Plaats een reactie

Succes! Je reactie is geplaatst. Bedankt!

Fout! Sorry, er is een fout opgetreden. Probeer opnieuw!

Antwoorden op

GistelMail

Wil je op de hoogte blijven en elke maandag een nieuwsbrief ontvangen met alle nieuwtjes van de voorbije week in Gistel?